Archive by Author

Home is where the heart is…..

28 okt

Volgens mijn grijze massa heb ik mijn vorige blog zo ook afgesloten….

Maar voor mijn gevoel het klopt ook. Het maakt niet uit, waar ter wereld je ook bent. Als je hart daarvoor open staat kom je altijd wel mensen tegen met een boodschap, vriendelijkheid, humor of zijn we juist blij met het gezegende leven dat we zelf thuis leiden temidden van familie en vrienden. Want er is ook een heleboel armoede, ziekte en verdriet op deze grote aardbol.

Zoals ik al schreef in mijn vorige blog, is Amerika aan werelddeel vol contrasten en is New York daar wel een beetje het uithangbordje van. Het is niet allemaal Gucci, Armani en Burberry, maar het zijn ook de daklozen en bedelaars die het aangezicht van de stad bepalen. Op dat moment realiseren we ons ook dat wij het goed hebben!

Monique heeft in haar blog al perfect weergegeven hoe de terugreis is verlopen en inderdaad, zodra je thuis bent, begint het leventje weer zoals het van te voren was. Met dien verstande dat we er een levenservaring bij hebben!

Het was super! We hebben genoten van de  verscheidenheid van uitzichten die we iedere ochtend hadden. We hebben genoten van de smaken van ons eten, van culinair tot een sappige hamburger of een steak om je vingers bij op te eten. We hebben verschillende weertypen gehad, van enorme warmte in Kentucky, hoosbuien in Lancaster tot aangenaam herfstweer in New York. Maar vooral de gedeelde humor, het plezier met elkaar, de gedeelde smart en technische ondersteuning (vooral bij het camperleven) hebben er een bijzondere reis van gemaakt!!!!

Aan alle leuke dingen komt een einde en er is een einde gekomen aan anderhalf jaar voorbereiding. Op de paasshow 2009 van Stalhouderij ’t Woud in Schijndel is het plan geboren om met 8 personen naar de Wereld Ruiter Spelen te gaan in Kentucky. Monique is als Amerika-specialiste gelijk in haar laptop gedoken en heeft het leeuwendeel van alle voorbereidingen op zich genomen. Monique, nogmaals dank daarvoor!!!! Nu zijn we alweer een paar daagjes thuis en is de reis al achter de rug.

Wat vliegt de tijd, als je het naar je zin hebt. Pluk de dag en geniet ervan! Het is voorbij voor je het weet en dan sta je in de kou op Schiphol…..te wachten op een te kleine taxi…..maar hebben we wel een warme en gezellige ervaring in onze rugzak/tassen (let op het formaat) zitten!!!!  En die neemt niemand ons nog af.

Wachten op een grotere taxi....

Heel hartelijk bedankt voor alle leuke reacties en het volgen van onze blog. We hebben het met heeeeeeel veeeeeel plezier gedaan!

Alle goeds, Jan & Anita X

Advertenties

Een wereld(deel) vol contrasten….

22 okt

Vandaag zijn we aangekomen in New York. HET centrum van alles……financiële spil van de wereld, theaters, shoppen, mode met grote merken, afijn het is een metropool ten uitstek. Iedereen kent het en heeft er een mening over. Mijn persoonlijke mening werd vandaag bevestigd… het is hier kleurrijk, druk, gezellig, fantastisch. Ik ben geen stadsmens en weet dat ik over een aantal dagen terug verlang naar weidsheid, stilte, natuur etc., maar wat een geweldige ervaring is dit! Ik merk dat ik de energie opslurp en er met al mijn zintuigen van geniet.

Wat een verschillen maken we door de laatste dagen ( en kilometers ). We zijn vanuit Lancaster, het farmland van de Amish, vertrokken richting Sussex NJ, alwaar de herfstkleuren zich op hun mooist aan ons tonen. Het is ongeloofelijk zo indrukwekkend dat de tinten van de bladeren van de bomen aan ons voorbij glijden. Ik kijk er met bewondering naar en zeg tegen Jan dat ik de herfstkleuren hier bijna nog mooier vind dan de voorjaarskleuren bij ons in Nederland. Het is alleen maar genieten onderweg.

En dan breekt inderdaad het uur aan dat we de campers in gaan leveren en richting de Big Apple worden gebracht door de taxi die Mootje voor ons heeft besproken. Als kinderen in een pretpark, vergapen we ons aan de stad. Midden in het centrum worden we in 7th street afgezet door Mike, onze aardige taxi chauffeur. “The french quarters” is een prachtig hotel, niet groot maar ongeloofelijk lieflijk en prachtig ingericht en ligt aan  een straat met alleen maar restaurants. Na een lekkere lunch en een uurtje rust, trekken we rond 4 uur in de namiddag de stad in.

Het is niet te bevatten dat we een paar uur geleden nog naar een ezel, kalkoen en pony zaten te kijken, die lekker verwend werden door onze mannen, die ons overgebleven brood en appels eerlijk verdeelden over het gouden trio.

En zo zit je midden in het hart van de USA. Natuurlijk is Washington de hoofdstad, maar New York is het hart van Amerika. Het leeft hier! Zelfs 24 uur per dag.

En dan zie je de contrasten van het geheel. Hier haasten mensen elkaar voorbij. Snel lopend met ook nog een telefoon aan hun oren, druk babbelend over wat ze hebben gedaan of nog nodig moeten doen. Anderen zie je met een voice-recorder hun “boodschappen”-lijstje dicteren, anderen luisteren muziek via i-pod op andere MP3 speler. Ieder doet zijn ding… De dakloze probeert een krant te slijten en de working-class spoedt naar huis om zich op te maken voor het diner en avondje theater in hartje centrum. De taxi’s toeteren voorbij en wij staan midden in het geheel en voelen ons erg….zen! We genieten van de verschillen. Loop je er volgens de mode bij, dan pas je hier. Maar is je kledingkeuze excentriek of op zijn minst “verrassend” te noemen, dan hoor je er ook bij. Iedereen past hier….

Na een lekkere douche duiken we 5 restaurants verder bij de Braziliaan binnen en hebben een heerlijke avond. Niet alleen het eten, maar ook het gezelschap draagt bij aan een bijzondere avond. En die vriendschap en dat plezier delen we nog steeds. Dus na een avondje “the town gehit te hebben” duiken we lekker ons bedje in. Morgenvroeg om 8 am. ontbijt (sorry Monique) en gaan we de verschillen, maar ook de heerlijkheden van New York over ons heen laten komen. We hebben een driedaagse rondtour “hop-on-hop-off” en gaan alle uitdagingen aan die er voor onze voeten komen. We houden jullie op de hoogte en geniet alvast van de foto’s die inmiddels weer online staan.

Have a great day!

Zo heerlijk rustig…

18 okt

We zijn wederom in het land van de Amish beland. Prachtig farmland, vriendelijke mensen en weer een mooi plekje gekregen op de camping “Old Mill Stream” in Lancaster.

Het is genieten van de rust. Er staan geen “to-do” dingen meer op de lijst, behalve wat shoppen, beetje wassen en vooral genieten van hetgeen spontaan wordt voorgesteld. Dat kan inhouden dat we allemaal om 22.00 uur liggen te snorren in onze bedjes”, gezamelijk lunchen met scrambled eggs of een gekookt eitje van Albert krijgen bij het gezamelijk ontbijt, buiten aan de pick-nick tafel. We zijn net een stel jonge honden….slepen alles wat we hebben naar buiten en eten van elkaars lekkernijen mee.

Gisteren middag werden we aangenaam verrast door het Amish echtpaar waar we een paar weken geleden al heerlijk brood en lekkernijen van kochten. We hebben hun paardenkar met brood en lekkers weer eer aangedaan. Wat een ongeloofelijk hartelijke mensen zijn het toch.

Vandaag is het zondag en gaan de Amish bij elkaar “ter kerke”. Iedere familie stelt een paar weken een kamer in huis beschikbaar en daar wordt dan op die dag een paar keer gezamelijk gebeden. Vanmiddag toen we hier door het landschap aan het toeren waren, hebben we verschillende koetsen gezien met Amish die van huis reden of naar huis terug keerden. Het blijft indrukwekkend om te zien hoe trouw ze aan hun levenswijze blijven.

Wij blijven vooral trouw aan het stille genieten. Degenen die Jan en mij persoonlijk(er) kennen, weten dat we twee honden hebben die een onlosmakelijk deel van ons leven uitmaken. Onze Griekse schone Fritsie, is degene die we voor de leut ook wel eens L. Vachio of Lui Vachtje noemen. Ze kan als een foetus opgekruld in haar kussen gaan liggen genieten van de warmte van het zonnetje wat door het raam schijnt en de rust in huis. Ik voel me net zo’n “Vachtje” worden. Slaap gemiddeld een 8-9 uur zonder al te veel moeite weg en geniet van het niks-doen. Zelfs mijn manneke, ligt hier heerlijk naar de TV te turen, zonder in slaap te vallen van vermoeidheid. Stil te genieten….

Al met al kort samengevat. We hebben het hier super naar onze zin. Maar als ik dan vandaag een prachtige foto van een Weimaraner ( natuurlijk niet zo knap als onze Macho 😉 ) zie op een karton om een hondenartikel in de Wall*Mart, dan gaat mijn hartje wel sneller kloppen. Ik mis onze hondjes wel. En onze zwarte parels Burre en Paulus zijn ook een essentieel onderdeel van ons leventje, met alle gezelligheid die zij met zich meebrengen. Als ik de karren vandaag zie met de paarden ervoor, dan wil ik ook lekker met mijn neus in de wind achter een paar paardenkonten hangen. Want het leven is goed hier, maar thuis is het ook heerlijk!

Het farmland, brengt die rust, maar ook de liefde voor dieren en natuur weer in ons naar boven. Het is iets wat in je zit en dat vormt je ook in je leven. Ik mis het om ’s ochtend lekker met mijn doggies te kunnen uitwaaien. Maar het gezellige ontbijten bij de camper heeft ook zijn charmes. Ik voel me dan ook een gezegend mens. De beesten zijn in supergoede handen en wij genieten hier nog ruim een week van alle Amerikaanse heerlijkheden en gezelligheid.

Het gaat als een speer, zo met zijn viertjes en voor we het weten, hebben we onze “rustige” dagen al geleefd in Lancaster en Sussex en duiken we New York in. Wat zal dat een verandering zijn om dat snelle stadse leven op te pikken en volledig te beleven……..

Maar goed dat we zo uitgerust zijn!

%d bloggers liken dit: